1. 0
  2. 1
« »

Toch thuis

  • Gepubliceerd in
  • Lees: 67 keer

De ambulance stopt, ik loop samen met een dochter, kleindochter en een groot boeket bloemen naar buiten om mevrouw te verwelkomen.

De andere dochter is met moeder vanuit het ziekenhuis meegereden in de ambulance. Ze blijkt nu bij haar achterin te zitten. De verpleegkundige komt me vertellen dat mevrouw stervende is in de auto. Ze is niet meer aanspreekbaar en er is geen pols meer voelbaar. De vraag is dan wat te doen? Terug naar het ziekenhuis is geen optie, mevrouw wilde thuis sterven. Dan toch de ambulance uit en mevrouw naar binnen rijden.

Samen met de dochters en het ambulancepersoneel helpen we mevrouw op haar bed, in haar eigen slaapkamer. Direct bel ik de huisarts, die spoedig zal komen. Mevrouw oogt comfortabel, ze lijkt geen pijn of ander ongemak te hebben maar ze reageert niet op aanspreken of aanrakingen. Ik plaats wat stoelen rond haar bed, creëer rust en spreek zacht. Ondertussen probeer ik de kinderen voor te bereiden op het naderende einde van hun moeder. De dag loopt over in de avond en nacht. De huisarts heeft gezien hoe het gaat en heeft een beleid afgesproken. Met dit beleid kunnen we direct handelen wanneer mevrouw oncomfortabel zou worden.

Ik bevochtig haar mond regelmatig met gaasjes, vet de lippen in, verschoon mevrouw samen met de dochters en waak. De volgende ochtend opent mevrouw haar ogen en hebben we voor het eerst contact. Wat een wonder! De wetenschap en de opwinding dat mevrouw naar huis mocht, samen met de reis in de ambulance, hebben haar waarschijnlijk zo uitgeput dat ze een hele dag heeft gemist. De week die hierna volgt is voor mevrouw en haar kinderen reservetijd. Ze krijgen deze tijd om afscheid van elkaar te kunnen nemen en wensen door te spreken. Het is goed zo.

Euthanasie

  • Gepubliceerd in
  • Lees: 106 keer

Palliatieve/terminale zorg is veel meer dan de verzorging, het wassen, het pilletje aanreiken, de zuurstof toedienen etc. Dat kan iedereen leren.

Bij goede /terminale zorg komt een heel groot stuk begeleiding kijken. De begeleiding van degene die ziek is zelf, maar zeker ook van een partner, kinderen en andere naasten. De begeleiding gaat 24 uur per dag door, soms komen de vragen juist in de nacht, wanneer alles in rust is…

Zo gebeurde pas ook weer.

Zuster, ik wil graag euthanasie, de pijn wordt ondraaglijk, ik voel me beroerd en ik wil niet verder aftakelen. Met name het verder aftakelen wil meneer absoluut niet. Meneer heeft een fijn leven gehad, met ups en downs, maar hij heeft altijd positief in het leven gestaan. Altijd is hij onafhankelijk geweest, maar nu is daar volgens hem weinig van over. Hij kan niet meer alleen in of uit bed, met slokjes drinken moet hij geholpen worden, hij heeft hulp nodig bij het innemen van zijn medicijnen en dan is het nog maar de vraag of hij de pillen weggeslikt krijgt. Het ziekteproces is onomkeerbaar.

Deze 78-jarige alleenstaande man heeft zijn wens goed overdacht. Ik neem alle tijd ook al is het 3.00 uur in de nacht. Heeft U het met uw kinderen al eens gehad over uw wens tot euthanasie, heeft u het reeds besproken met uw huisarts? Dit laatste heeft hij inderdaad gedaan, maar het ligt wat ingewikkeld. De huisarts is een nieuwe huisarts, hij kent meneer helemaal niet zo goed. Dat maakt dat de huisarts meneer eerst beter wil leren kennen, dat kost tijd, tijd die de heer niet meer heeft.

De scenarts is door de nieuwe huisarts wel benaderd. Die komt langs en na een uitgebreid gesprek met meneer en de kinderen, komt hij met de conclusie dat de euthanasiewens weloverwogen is en, bij dit uitzichtloos lijden, voor meneer rechtvaardig is. Hoe nu verder…

De huisarts beseft dat het echt leren kennen van meneer tijd kost en dit tijd is die meneer niet heeft of beter niet meer wil hebben. Tijdens weer een gesprek legt de huisarts uit dat euthanasie ook mogelijk is door het zelf innemen van een drankje, wat leidt tot de dood. Dit houdt in dat meneer op een afgesproken tijdstip en in aanwezigheid van de huisarts, zelf het dodelijke drankje gaat nemen. Samen komen ze tot overeenstemming dat dit de juiste wijze is waar beide partijen zich in kunnen vinden.

24 uur van te voren beginnen wij met het geven van medicijnen tegen de misselijkheid. Het personeel van de ambulance komt een infuusnaaldje inbrengen, dit uit voorzorg, stel dat de heer van het drankje gaat braken, dan kan de huisarts altijd nog acuut handelen. De apotheek bereid in nauwe samenspraak met de huisarts de medicijnen.

Meneer heeft van iedereen afscheid heeft genomen, en in het bijzijn van zijn kinderen en de huisarts neemt hij zijn dodelijk drankje in, daarna proosten hij en zijn kinderen nog op het leven met zijn zeer geliefde rode wijn…

Al snel overlijdt meneer rustig en volgens zijn wens, in zijn slaap.

Inloggen or Registreren