Vandaag ben ik stil

  • Gepubliceerd in
  • Lees: 381 keer

Op 22 oktober stapte ik voor het eerst uw leven binnen. U was op uw kwetsbaarst. U had 24-uurs zorg nodig, terwijl u daarvoor nog elke dag fietste, wandelde en heel zelfstandig was. In de uren, dagen en onverwachts zelfs nog weken die volgden kreeg ik een kijkje in uw leven. Ik mocht voor u zorgen en letterlijk en figuurlijk meelopen in het laatste stukje van uw leven. Wat een mooi mens heb ik gezien en wat heb ik genoten van u en uw gezin.

Vandaag ben ik stil, want u bent er niet meer…

Lees meer...

Miesje piesje

  • Gepubliceerd in
  • Lees: 416 keer

Om 22.00 uur in de avond rijd ik naar huis, het regent, het zicht is slecht en hoe hard ik de radio ook zet, steeds diezelfde twee woorden in mijn hoofd: Miesje piesje, Miesje piesje.

Miesje is een poesje wat aan is komen lopen op drie pootjes. Mishandeld door mensen en liefdevol door mevrouw opgenomen, verpleegd en verzorgd. Het ontbreekt haar aan niets.

Nu is mevrouw erg ziek, stervende en heeft slechts een neef die de hoognodige zaken voor haar regelt. Haar man is acht jaar geleden overleden en ze hebben het altijd fijn samen gehad, daar kijkt mevrouw met een warm en goed gevoel op terug.

Deze dappere vrouw heeft nu haar lichaam ter beschikking gesteld aan de wetenschap, zodoende hoeft er niemand een uitvaart te regelen heeft mevrouw bedacht.

Wij zorgen voor mevrouw en Miesje, maar hoe moet dat dadelijk, als mevrouw er niet meer is, wat een zorg...

Lees meer...

Warme palliatieve terminale zorg thuis

  • Gepubliceerd in
  • Lees: 391 keer

Heftig om zo intensief bezig te zijn met zieke en stervende mensen. Een heel bijzonder beroep, met een gouden randje. Net dat stukje mee te mogen lopen met familie en naasten, het laatste en tevens ook het meest intieme stukje van iemands leven. 

Niet alleen de kant van de stervende, maar zeker ook de kant van de partner, kinderen, of mogelijk van de ouders. Angst, verwardheid, boosheid of onzekerheid om wat er komen gaat. Als professional ben ik er om informatie te geven of zorgen over te nemen. Ik ben maar een mens en heb misschien wel de gave om me zo in te leven, dat ik zelfs de pijn en het verdriet van een ander kan raken of voelen. 

Eenmaal weer thuis stop ik de herinnering in mijn kistje, zodat ik deze zware bagage niet telkens mee hoef te dragen.

Lees meer...

Muziek

  • Gepubliceerd in
  • Lees: 406 keer

Als je ziek bent en weet dat je ook nog eens stervende bent, kan het zijn dat je ergens houvast gaat zoeken om de angst en de machteloosheid het hoofd te bieden. Voor de één kan dat het geloof zijn, voor de ander bijvoorbeeld muziek.

Mevrouw draait als ik bij haar kom steeds hetzelfde liedje van Gerard van Maasakkers. Als ik er met haar overin gesprek ga, is voor mevrouw dit ‘haar lied’ en ‘het lied’ van haar en haar partner. Door hier naar te luisteren kan ze deze moeilijke tijd van afscheid nemen doorkomen. Ik kende het liedje niet en mevrouw bood meteen aan een kopie van de tekst te maken, wat ik netjes opberg in de borstzak van mijn uniform.

Een paar dagen later loop ik toevallig (of is dit niet zo toevallig?) in de winkel tegen de CD aan waar dit liedje op staat. Natuurlijk moet ik hem hebben. Samen galmen we keer op keer, en soms lekker vals:

Zoals gij ligt te slaopen in de schaduw

en dalijk wakker wordt in de zon
alles heb ik opgeslagen

al vanaf d'n dag da't begon

't was nie altijd even hendig

't ging nie altijd even goed

mer vanaf 't begin wist ik 't zeker

't kumt goed, verlies mer nooit de moed



Want gij 
en ik

wij bewaren al jaoren d'n droom

en ik weet, ik vergeet op d'n duur

al m'n twijfels en schroom



Zoals de tranen in jouw ogen

als jouw hand de mijne raakt

we hoeven nie zoveul te zeggen

wij hebben alles meegemaakt

ooit was de stilte nie te harden

en ooit joeg er bliksem door de lucht

mer die jaren die verzachten

wij hoeven nie meer op de vlucht



Want gij en ik

wij bewaren al jaoren d'n droom

en ik weet, ik vergeet op d'n duur

al m'n twijfels en schroom



ooit valt er wel weer 'ne stilte

en ooit kumt er zeker verdriet

mer wa't er ook mag gebeuren

uit de weg gaon, doen we't nie



Want gij en ik

wij bewaren al jaoren d'n droom

en ik weet, ik vergeet op d'n duur
al m'n twijfels en schroom



Want gij en ik

wij bewaren al jaoren d'n droom

en ik weet, ik vergeet op d'n duur

al m'n twijfels en schroom



(want gij en ik)

(aaaahaaa, aaahaaa)

(Bron: Gerard van Maasakkers - Gij en ik, van de CD 'Zicht')

Lees meer...

Inloggen or Registreren