Muziek

  • Gepubliceerd in
  • Lees: 668 keer

Als je ziek bent en weet dat je ook nog eens stervende bent, kan het zijn dat je ergens houvast gaat zoeken om de angst en de machteloosheid het hoofd te bieden. Voor de één kan dat het geloof zijn, voor de ander bijvoorbeeld muziek.

Mevrouw draait als ik bij haar kom steeds hetzelfde liedje van Gerard van Maasakkers. Als ik er met haar overin gesprek ga, is voor mevrouw dit ‘haar lied’ en ‘het lied’ van haar en haar partner. Door hier naar te luisteren kan ze deze moeilijke tijd van afscheid nemen doorkomen. Ik kende het liedje niet en mevrouw bood meteen aan een kopie van de tekst te maken, wat ik netjes opberg in de borstzak van mijn uniform.

Een paar dagen later loop ik toevallig (of is dit niet zo toevallig?) in de winkel tegen de CD aan waar dit liedje op staat. Natuurlijk moet ik hem hebben. Samen galmen we keer op keer, en soms lekker vals:

Zoals gij ligt te slaopen in de schaduw

en dalijk wakker wordt in de zon
alles heb ik opgeslagen

al vanaf d'n dag da't begon

't was nie altijd even hendig

't ging nie altijd even goed

mer vanaf 't begin wist ik 't zeker

't kumt goed, verlies mer nooit de moed



Want gij 
en ik

wij bewaren al jaoren d'n droom

en ik weet, ik vergeet op d'n duur

al m'n twijfels en schroom



Zoals de tranen in jouw ogen

als jouw hand de mijne raakt

we hoeven nie zoveul te zeggen

wij hebben alles meegemaakt

ooit was de stilte nie te harden

en ooit joeg er bliksem door de lucht

mer die jaren die verzachten

wij hoeven nie meer op de vlucht



Want gij en ik

wij bewaren al jaoren d'n droom

en ik weet, ik vergeet op d'n duur

al m'n twijfels en schroom



ooit valt er wel weer 'ne stilte

en ooit kumt er zeker verdriet

mer wa't er ook mag gebeuren

uit de weg gaon, doen we't nie



Want gij en ik

wij bewaren al jaoren d'n droom

en ik weet, ik vergeet op d'n duur
al m'n twijfels en schroom



Want gij en ik

wij bewaren al jaoren d'n droom

en ik weet, ik vergeet op d'n duur

al m'n twijfels en schroom



(want gij en ik)

(aaaahaaa, aaahaaa)

(Bron: Gerard van Maasakkers - Gij en ik, van de CD 'Zicht')

Lees meer...

Schoonheid

  • Gepubliceerd in
  • Lees: 721 keer

Bij mijn eerste ontmoeting met mevrouw zie ik een ernstig zieke dame op hoge leeftijd. Haar haren hangen sluik langs haar witte, ingevallen gezicht, vet door alle transpiratie.

De foto’s op haar tafeltje laten zien hoe mevrouw er uit zag vóór haar ziek zijn, als een prachtige dame die opgemaakt en gekapt door het leven ging. Al pratende met de familie blijkt al snel dat het uiterlijk voor mevrouw erg belangrijk is. Elke dag make up, wenkbrauw potloodje en natuurlijk mascara. Een hekel punt blijven de haren, hoe kunnen we dit toch oplossen?

Kosten noch moeite worden dan ook gespaard om een thuiskapster te vinden. Makkelijk en volgens het boekje gaat het niet, maar uiteindelijk lukt het om de haren op bed te wassen met hulp van een dochter. Mevrouw kan niet voorover, niet achterover, tussendoor steekt de misselijkheid de kop op, en tot drie keer toe moet mevrouw overgeven. De kapster doet haar werk, precies zoals mevrouw en haar dochters het wensen. Het vraagt heel veel energie van mevrouw maar het is het meer dan waard!

Het resultaat: mevrouw zit te glunderen in haar bed, nog mooier dan de foto’s op haar tafeltje. Op leeftijd, maar met een schoonheid die zelfs kanker niet weg kan nemen...

Lees meer...

De pruik

  • Gepubliceerd in
  • Lees: 8874 keer

De pruik is belangrijk voor mevrouw om tijdens haar ziekte proces zo normaal mogelijk te blijven leven en onder de mensen te durven komen. Elke ochtend wordt hij behandeld als of hij breekbaar is... Hij staat haar prachtig! Toch verandert er iets, langzaam heeft mevrouw afscheid genomen van vrienden, buren en kennissen.

Mevrouw gaat steeds verder achteruit, comfort en kwaliteit worden belangrijker en daar hoort de pruik voor mevrouw niet meer bij. Hij maakt plaats voor kleine zachte mutsjes, in de kleuren mint, wit en donker blauw. Beetje oneerbiedig misschien, maar de pruik beland onder in haar kleerkast, en niemand kijkt er meer naar om.

Op een dag komt haar kleinkind en iedereen kent dat wel van kinderen, nieuwsgierig en ondernemend trekt het de bewuste kleerkast open en roept vol verbazing: oma er zit een marmotje onder in de kast!

Lees meer...

Inloggen or Registreren