Respect voor slechts 4 woordjes 'ik wil naar huis'

  • Gepubliceerd in
  • Lees: 272 keer

Een klein hoopje mens in een groot ziekenhuis bed, op een druk zaaltje. Vele grenzen heeft ze de afgelopen periode verlegd. Nu zegt ze slechts: ik wil naar huis, ik wil dood.

Binnen 2 uur was mevrouw thuis, in haar eigen bedje, omringt met liefde en warmte van alle naasten. Nog even kwaliteit om afscheid te nemen van het leven. Palliatieve/terminale zorg ten top!

Lees meer...

Wat is comfort en kwaliteit van leven in de laatste levensfase?

  • Gepubliceerd in
  • Lees: 394 keer

Wanneer iemand zich in de terminale fase bevindt en de behandelend arts heeft aangegeven dat er geen genezing meer mogelijk is, is er nog wel veel mogelijk! De ernstig zieke moet zo min mogelijk hinder hebben van akelige symptomen zoals pijn, misselijkheid, benauwdheid etc. Deze symptomen mogen niet de dag bepalen. Wat is kwaliteit van leven? Dat ligt voor iedereen anders...

Drie volle weken in het ziekenhuis gelegen, vaak was het druk op de zaal en waren alle bedden gevuld. Bezoek loopt in en uit, evenals de artsen en natuurlijk de verpleegkundigen. Geen enkele privacy, geen enkele intimiteit met de partner. Dan mag mevrouw naar huis, er zijn geen behandelingen meer mogelijk. Zo gevochten, zo gestreden, sterk vermagert en doodop.

Bij thuiskomst staat er een hoog/laag bed klaar in de huiskamer, precies zo dat mevrouw vanuit haar bed naar buiten kan kijken. Als verpleegkundige kom ik voorlopig alleen voor de ochtendzorg, dat vindt mevrouw voldoende. Fijn om thuis te zijn, eindelijk rust, maar nog geen eigen bedje. Na een paar dagen ga ik in gesprek met mevrouw. Ze is veel te jong, ze heeft de pensioenleeftijd nog niet bereikt, ze stond midden in het leven, had nog zoveel wensen. Ik kom er achter dat ze het altijd heerlijk vond om in bad te liggen, dat gaf haar zoveel ontspanning. De heer en mevrouw geven beiden aan, dat ze elkaar zo gemist hebben. Geen knuffel, geen arm, niet samen huilen en geen enkele intimiteit de afgelopen weken. Dat zet me aan het denken...

Ik loop eens door het huis, observeer de trap, bekleed met dik tapijt, loop naar boven, de badkamer, de slaapkamer en kijk hoever de zuurstof slang het gaat redden. Ik doe hen een voorstel, puur om uit te proberen: zittend op de trap naar boven, in bad en daarna in het eigen bed slapen. Mevrouw moet er over denken, maar een dag later vraagt ze me 's morgens of dat 's avonds al mogelijk zou zijn. Natuurlijk! Ik kom met liefde 's avonds terug en we gaan het proberen. Mevrouw geeft de tijd aan en we besluiten dat er die avond geen bezoek kan komen, want ze wil 'uitgerust' zijn voordat we aan deze onderneming beginnen.

Ruim 12 minuten doen we erover boven te komen, na elke trede neemt mevrouw een pauze. Het bad is reeds gevuld, op temperatuur en met een heerlijke lavandel geur, die de heer rijkelijk heeft laten vloeien. Mevrouw laat zich er zo inglijden, ik zie dat haar gezicht ontspant en er een last van haar afglijdt... Mevrouw geniet ervan en we gunnen haar dit moment. Na het bad help ik mevrouw in haar eigen bed, alwaar ze samen met haar man de nacht doorbrengt. Het is mevrouw zo goed bevallen dat ze in de weken die ze nog te leven heeft een aantal malen vraagt om het ritueel te herhalen. Mevrouw geeft aan wanneer en geniet iedere keer weer!

Dat is kwaliteit voor mevrouw!

Lees meer...

Inloggen or Registreren