1. 0
  2. 1
« »

rob

rob

Website URL:

Graag een enkeltje naar huis

  • Gepubliceerd in
  • Gepubliceerd in Blog

Het ziekenhuis belt, de heer Jansen wil heel graag naar huis. Hij is heel ziek en de ziekte slaat ruw om zich heen. De tijd haalt hem in. In het ziekenhuis kunnen ze niets meer voor hem betekenen. Aanstaande zondag is de heer Jansen jarig, hij wil dan ook niets liever dan zijn laatste verjaardag thuis vieren… zijn wens!

Wij zijn in de mogelijkheid om de heer Jansen thuis 24-uurs zorg te bieden. Meneer heeft een prima zorgverzekering die de zorg zal vergoeden. Er is echter een probleem, meneer heeft de verkeerde indicatie. Namelijk de Wet Langdurige Zorg (WLZ). Er volgen vele telefoontjes richting het zorgkantoor waar beloofd wordt dat het geregeld gaat worden. Helaas weten ze niet dat wij de zorg zeker mogen leveren, maar daar komen ze zo spoedig mogelijk op terug. Wij wachten een dag, op dag twee bellen we… Ze zijn er mee bezig. Op dag drie aan het eind van de middag krijgen we bericht. “Sorry maar we krijgen het niet geregeld, de indicatie kan niet teruggedraaid worden. De heer Jansen kan geen terminale verklaring voor vergoeding uit de Zorg Verzekering Wet (ZVW) met PGB meer krijgen en op een andere manier kunnen wij het niet aan jullie vergoeden.” Dan gaat de familie op zoek naar een andere organisatie die 24-uurs zorg kan leveren. Helaas horen we op vrijdag dat het nog steeds niet geregeld is. Enorm veel verdriet ongeloof en onmacht bij de heer Jansen, zijn familie, het ziekenhuis, en bij ons.

De heer Jansen zal zijn verjaardag in het ziekenhuis moeten vieren, hoe verder is onbekend.

Euthanasie

  • Gepubliceerd in
  • Gepubliceerd in Home

Palliatieve/terminale zorg is veel meer dan de verzorging, het wassen, het pilletje aanreiken, de zuurstof toedienen etc. Dat kan iedereen leren.

Bij goede /terminale zorg komt een heel groot stuk begeleiding kijken. De begeleiding van degene die ziek is zelf, maar zeker ook van een partner, kinderen en andere naasten. De begeleiding gaat 24 uur per dag door, soms komen de vragen juist in de nacht, wanneer alles in rust is…

Zo gebeurde pas ook weer.

Zuster, ik wil graag euthanasie, de pijn wordt ondraaglijk, ik voel me beroerd en ik wil niet verder aftakelen. Met name het verder aftakelen wil meneer absoluut niet. Meneer heeft een fijn leven gehad, met ups en downs, maar hij heeft altijd positief in het leven gestaan. Altijd is hij onafhankelijk geweest, maar nu is daar volgens hem weinig van over. Hij kan niet meer alleen in of uit bed, met slokjes drinken moet hij geholpen worden, hij heeft hulp nodig bij het innemen van zijn medicijnen en dan is het nog maar de vraag of hij de pillen weggeslikt krijgt. Het ziekteproces is onomkeerbaar.

Deze 78-jarige alleenstaande man heeft zijn wens goed overdacht. Ik neem alle tijd ook al is het 3.00 uur in de nacht. Heeft U het met uw kinderen al eens gehad over uw wens tot euthanasie, heeft u het reeds besproken met uw huisarts? Dit laatste heeft hij inderdaad gedaan, maar het ligt wat ingewikkeld. De huisarts is een nieuwe huisarts, hij kent meneer helemaal niet zo goed. Dat maakt dat de huisarts meneer eerst beter wil leren kennen, dat kost tijd, tijd die de heer niet meer heeft.

De scenarts is door de nieuwe huisarts wel benaderd. Die komt langs en na een uitgebreid gesprek met meneer en de kinderen, komt hij met de conclusie dat de euthanasiewens weloverwogen is en, bij dit uitzichtloos lijden, voor meneer rechtvaardig is. Hoe nu verder…

De huisarts beseft dat het echt leren kennen van meneer tijd kost en dit tijd is die meneer niet heeft of beter niet meer wil hebben. Tijdens weer een gesprek legt de huisarts uit dat euthanasie ook mogelijk is door het zelf innemen van een drankje, wat leidt tot de dood. Dit houdt in dat meneer op een afgesproken tijdstip en in aanwezigheid van de huisarts, zelf het dodelijke drankje gaat nemen. Samen komen ze tot overeenstemming dat dit de juiste wijze is waar beide partijen zich in kunnen vinden.

24 uur van te voren beginnen wij met het geven van medicijnen tegen de misselijkheid. Het personeel van de ambulance komt een infuusnaaldje inbrengen, dit uit voorzorg, stel dat de heer van het drankje gaat braken, dan kan de huisarts altijd nog acuut handelen. De apotheek bereid in nauwe samenspraak met de huisarts de medicijnen.

Meneer heeft van iedereen afscheid heeft genomen, en in het bijzijn van zijn kinderen en de huisarts neemt hij zijn dodelijk drankje in, daarna proosten hij en zijn kinderen nog op het leven met zijn zeer geliefde rode wijn…

Al snel overlijdt meneer rustig en volgens zijn wens, in zijn slaap.

Werken in het mooiste beroep: de palliatieve/terminale zorg

  • Gepubliceerd in
  • Gepubliceerd in Blog

Bijna dagelijks gaat het in de media of elders over hoe slecht het in Nederland gesteld is met de zorg.

  • Te kort aan verpleegkundigen en verzorgenden
  • Haastige zorgmedewerkers
  • Absurde / overbodige registraties
  • Grote logge organisaties
  • Geen geld
  • Geen tijd
  • Geen aandacht voor cliënten.

 

Bijna iedereen in Nederland is het er over eens, de zorg moet anders maar zeker beter.

Als verpleegkundige in 24 uurs zorg voel ik me dan ook een gelukkig en bevoorrecht mens, samen met collega’s, clienten en diens familie ervaren wij het anders. In deze zorg kunnen en mogen wij tijd nemen voor hen en de dingen die er werkelijk toe doen!

Euthanasie

  • Gepubliceerd in
  • Gepubliceerd in Blog

Palliatieve/terminale zorg is veel meer dan de verzorging, het wassen, het pilletje aanreiken, de zuurstof toedienen etc. Dat kan iedereen leren.

Bij goede /terminale zorg komt een heel groot stuk begeleiding kijken. De begeleiding van degene die ziek is zelf, maar zeker ook van een partner, kinderen en andere naasten. De begeleiding gaat 24 uur per dag door, soms komen de vragen juist in de nacht, wanneer alles in rust is…

Zo gebeurde pas ook weer.

Zuster, ik wil graag euthanasie, de pijn wordt ondraaglijk, ik voel me beroerd en ik wil niet verder aftakelen. Met name het verder aftakelen wil meneer absoluut niet. Meneer heeft een fijn leven gehad, met ups en downs, maar hij heeft altijd positief in het leven gestaan. Altijd is hij onafhankelijk geweest, maar nu is daar volgens hem weinig van over. Hij kan niet meer alleen in of uit bed, met slokjes drinken moet hij geholpen worden, hij heeft hulp nodig bij het innemen van zijn medicijnen en dan is het nog maar de vraag of hij de pillen weggeslikt krijgt. Het ziekteproces is onomkeerbaar.

Deze 78-jarige alleenstaande man heeft zijn wens goed overdacht. Ik neem alle tijd ook al is het 3.00 uur in de nacht. Heeft U het met uw kinderen al eens gehad over uw wens tot euthanasie, heeft u het reeds besproken met uw huisarts? Dit laatste heeft hij inderdaad gedaan, maar het ligt wat ingewikkeld. De huisarts is een nieuwe huisarts, hij kent meneer helemaal niet zo goed. Dat maakt dat de huisarts meneer eerst beter wil leren kennen, dat kost tijd, tijd die de heer niet meer heeft.

De scenarts is door de nieuwe huisarts wel benaderd. Die komt langs en na een uitgebreid gesprek met meneer en de kinderen, komt hij met de conclusie dat de euthanasiewens weloverwogen is en, bij dit uitzichtloos lijden, voor meneer rechtvaardig is. Hoe nu verder…

De huisarts beseft dat het echt leren kennen van meneer tijd kost en dit tijd is die meneer niet heeft of beter niet meer wil hebben. Tijdens weer een gesprek legt de huisarts uit dat euthanasie ook mogelijk is door het zelf innemen van een drankje, wat leidt tot de dood. Dit houdt in dat meneer op een afgesproken tijdstip en in aanwezigheid van de huisarts, zelf het dodelijke drankje gaat nemen. Samen komen ze tot overeenstemming dat dit de juiste wijze is waar beide partijen zich in kunnen vinden.

24 uur van te voren beginnen wij met het geven van medicijnen tegen de misselijkheid. Het personeel van de ambulance komt een infuusnaaldje inbrengen, dit uit voorzorg, stel dat de heer van het drankje gaat braken, dan kan de huisarts altijd nog acuut handelen. De apotheek bereid in nauwe samenspraak met de huisarts de medicijnen.

Meneer heeft van iedereen afscheid heeft genomen, en in het bijzijn van zijn kinderen en de huisarts neemt hij zijn dodelijk drankje in, daarna proosten hij en zijn kinderen nog op het leven met zijn zeer geliefde rode wijn…

Al snel overlijdt meneer rustig en volgens zijn wens, in zijn slaap.

Abonneren op deze RSS feed

Inloggen or Registreren