1. 0
  2. 1
« »

rob

rob

Website URL:

Overbelasting van een mantelzorgster

  • Gepubliceerd in
  • Gepubliceerd in Blog

Ruim vier jaar leed hij al aan die slopende ziekte. Dagen, weken en maanden met ups en downs. Genieten van de kinderen en kleinkinderen, vrienden, vakanties en uitstapjes en als rode draad lopen daar de vele ziekenhuisopnames, second opinions en cytostatica-kuren doorheen. Na die kuren altijd een periode dat meneer zich zwak en ziek voelde, echter onvoorwaardelijk gesteund door zijn vrouw.

Nu is de terminale fase aangebroken, er is geen andere weg meer te gaan. Mevrouw neemt alle zorg voor haar grote liefde, maatje en partner op zich, dag en nacht. Behalve één keer per dag de lichamelijke zorg, daarvoor wordt thuiszorg ingeschakeld. In die hoedanigheid bezoek ik bezoek hen.

Heel veel later, nadat haar man is overleden zegt mevrouw tegen mij: ‘Milou wat jij zei zal ik nooit vergeten.’ Het zorgen voor haar man was heel zwaar geweest, niet alleen lichamelijk, maar vooral ook geestelijk. De zorgen om hem. Eenieder had dat tegen haar kunnen zeggen, maar ik kwam blijkbaar precies op het juiste moment. ‘Zorg goed voor uzelf, zorg dat u aan uw rust toekomt’ had ik tegen haar gezegd, ‘anders kunt u niet meer goed voor uw man zorgen.’

‘En Milou dat is gebeurt,’ zei ze. ‘Ik heb het nooit tegen iemand durven te vertellen, maar mijn man had in de laatste dagen voor zijn sterven een blaasontsteking en wilde continue naar het toilet en ik hielp hem natuurlijk, telkens weer.’

‘Er kwam geen urine en die zou er ook niet komen, maar de drang was er wel en de wil van mijn man was sterk op dat moment. Ik sjouwde met hem op en neer, terwijl we beide er geen energie meer voor hadden. Wat ik toen heb gedaan, vergeef ik me zelf nooit meer. Ik nam het eerste wat me voor handen kwam, een badhanddoek, en smeet hem richting mijn man, waar hij recht in zijn gezicht belande. Dat verdiende hij niet!’

‘Toen besefte ik dat ik een grens was overgegaan, en er een oplossing moest komen,’ zei ze. ‘en die hebben we gevonden in de vorm van 24-uurszorg! En ik, ik kon er echt weer zijn voor mijn man!’

Kerstmis

  • Gepubliceerd in
  • Gepubliceerd in Blog

Dhr is ernstig ziek, terminaal. Hij genoot altijd zo van de kerst, voor hem het hoogtepunt van het jaar. Ik ga met hem in gesprek en kom er achter waarom de kerst voor hem het hoogtepunt van het jaar is. Hij heeft 4 kinderen, allevier met een partner en 8 kleinkinderen, allen met een partner en tenslotte ook nog 4 achterkleinkinderen. Zijn vrouw is tot groot verdriet van de familie 5 jaar geleden overleden. Toch is de kerst het hoogtepunt van het jaar, zoals dat ook altijd voor zijn vrouw was. Die eerste kerstdag wordt altijd gevierd met de gehele familie, niemand mag ontbreken. Met worstenbroodjes en warme chocolademelk wordt het samenzijn tot een feest gemaakt.

Voor dhr duurt de kerst nog lang, nog ruim 2 weken! Als je ernstig ziek bent kun je niet ver vooruit kijken, wel hopen...

In gesprek met zijn kinderen besluiten we de kerst 'naar voren' te halen. Waarom 2 weken wachten? De kinderen zorgen voor een prachtige boom en de kleinkinderen tuigen hem op. Worstenbroodjes worden besteld bij de bakker en op 11 december viert de hele familie kerst op de manier die ze altijd gewend waren. Dhr geniet van het samenzijn en de aandacht. Twee dagen later is dhr overleden.

Warme palliatieve terminale zorg thuis

  • Gepubliceerd in
  • Gepubliceerd in Blog

Heftig om zo intensief bezig te zijn met zieke en stervende mensen. Een heel bijzonder beroep, met een gouden randje. Net dat stukje mee te mogen lopen met familie en naasten, het laatste en tevens ook het meest intieme stukje van iemands leven. 

Niet alleen de kant van de stervende, maar zeker ook de kant van de partner, kinderen, of mogelijk van de ouders. Angst, verwardheid, boosheid of onzekerheid om wat er komen gaat. Als professional ben ik er om informatie te geven of zorgen over te nemen. Ik ben maar een mens en heb misschien wel de gave om me zo in te leven, dat ik zelfs de pijn en het verdriet van een ander kan raken of voelen. 

Eenmaal weer thuis stop ik de herinnering in mijn kistje, zodat ik deze zware bagage niet telkens mee hoef te dragen.

Abonneren op deze RSS feed

Inloggen or Registreren