1. 0
  2. 1
« »

Euthanasie

  • Gepubliceerd in
  • Lees: 17 keer

Palliatieve/terminale zorg is veel meer dan de verzorging, het wassen, het pilletje aanreiken, de zuurstof toedienen etc. Dat kan iedereen leren.

Bij goede /terminale zorg komt een heel groot stuk begeleiding kijken. De begeleiding van degene die ziek is zelf, maar zeker ook van een partner, kinderen en andere naasten. De begeleiding gaat 24 uur per dag door, soms komen de vragen juist in de nacht, wanneer alles in rust is…

Zo gebeurde pas ook weer.

Zuster, ik wil graag euthanasie, de pijn wordt ondraaglijk, ik voel me beroerd en ik wil niet verder aftakelen. Met name het verder aftakelen wil meneer absoluut niet. Meneer heeft een fijn leven gehad, met ups en downs, maar hij heeft altijd positief in het leven gestaan. Altijd is hij onafhankelijk geweest, maar nu is daar volgens hem weinig van over. Hij kan niet meer alleen in of uit bed, met slokjes drinken moet hij geholpen worden, hij heeft hulp nodig bij het innemen van zijn medicijnen en dan is het nog maar de vraag of hij de pillen weggeslikt krijgt. Het ziekteproces is onomkeerbaar.

Deze 78-jarige alleenstaande man heeft zijn wens goed overdacht. Ik neem alle tijd ook al is het 3.00 uur in de nacht. Heeft U het met uw kinderen al eens gehad over uw wens tot euthanasie, heeft u het reeds besproken met uw huisarts? Dit laatste heeft hij inderdaad gedaan, maar het ligt wat ingewikkeld. De huisarts is een nieuwe huisarts, hij kent meneer helemaal niet zo goed. Dat maakt dat de huisarts meneer eerst beter wil leren kennen, dat kost tijd, tijd die de heer niet meer heeft.

De scenarts is door de nieuwe huisarts wel benaderd. Die komt langs en na een uitgebreid gesprek met meneer en de kinderen, komt hij met de conclusie dat de euthanasiewens weloverwogen is en, bij dit uitzichtloos lijden, voor meneer rechtvaardig is. Hoe nu verder…

De huisarts beseft dat het echt leren kennen van meneer tijd kost en dit tijd is die meneer niet heeft of beter niet meer wil hebben. Tijdens weer een gesprek legt de huisarts uit dat euthanasie ook mogelijk is door het zelf innemen van een drankje, wat leidt tot de dood. Dit houdt in dat meneer op een afgesproken tijdstip en in aanwezigheid van de huisarts, zelf het dodelijke drankje gaat nemen. Samen komen ze tot overeenstemming dat dit de juiste wijze is waar beide partijen zich in kunnen vinden.

24 uur van te voren beginnen wij met het geven van medicijnen tegen de misselijkheid. Het personeel van de ambulance komt een infuusnaaldje inbrengen, dit uit voorzorg, stel dat de heer van het drankje gaat braken, dan kan de huisarts altijd nog acuut handelen. De apotheek bereid in nauwe samenspraak met de huisarts de medicijnen.

Meneer heeft van iedereen afscheid heeft genomen, en in het bijzijn van zijn kinderen en de huisarts neemt hij zijn dodelijk drankje in, daarna proosten hij en zijn kinderen nog op het leven met zijn zeer geliefde rode wijn…

Al snel overlijdt meneer rustig en volgens zijn wens, in zijn slaap.

Zorg zoals zorg hoort te zijn!

  • Gepubliceerd in
  • Lees: 935 keer

Nee mevrouw is niet terminaal, niet in de laatste 3 maanden van haar leven, echter mevrouw bevindt zich in de palliatieve fase van haar leven, er is geen genezing meer mogelijk. Deze cliënt heb ik samen met collega zzp'ers, overgenomen van een grote zorgorganisatie. 

Als ik in de ochtend binnenkom, op de tijd dat mevrouw het prettig vindt, wens ik haar een goedemorgen en vraag of ze soms zin heeft in een kop koffie. Mevrouw antwoord me, doe er maar twee en bedoeld hiermee: één voor mij. We drinken eerst gezellig even koffie alvorens we aan de zorg beginnen die toch ruim een uur in beslag neemt. Zorg zoals zorg hoort te zijn, zoals mevrouw het wenst en het tempo zoals mevrouw het prettig vindt.

Mevrouw werd geholpen in het verleden met de passieve lift, langzaamaan komen we er achter dat ze een goede romp balans heeft en dus best even op de bedrand kan zitten. We gaan verder in de loop der weken en mevrouw heeft een sta-functie. We juichen met z’n alle: mevrouw kan staan! In het begin welliswaar wat onwennig en we merken dat haar beenspieren verzwakt zijn, maar we boeken vooruitgang. Hoe fijn voor mevrouw zelf! Haar gevoel van eigenwaarde groeit, de familie en natuurlijk wij als clubje zzp’ers, zijn super trots.

Met rust, tijd en aandacht komen we heel ver. Zo ver dat direct de zorg minder tijd in beslag zal nemen. Natuurlijk begrijp ik dat de zuster van de grote zorgorganisatie niet anders kan, mevrouw is één cliënt in een hele ochtendroute, ieder op de minuut af krijgt zijn tijd. Daarbij moet ook de planner, de manager en de directeur betaald worden.. Wij als zijnde een clubje zzp’ers hebben geen overhead kosten, voelen ons zeer verantwoordelijk voor mevrouw, de familie en ons zelf als collega’s. Topzorg!

Inloggen or Registreren